| |
..::
Homilie Rok B ::..
..::
wstecz ::..
NIEDZIELA MIŁOSIERDZIA
BOŻEGO
Wiara jest łaską, czyli
darem otrzymywanym od Miłosiernego Boga. Jednak o
ten dar trzeba się troszczyć, pielęgnować go i gorąco
prosić Pana Boga, by go nie utracić. Wiara opiera
się na dziecięcym zawierzeniu, które kierujemy do
Pana Boga widząc w Nim największy autorytet i źródło
prawdy. Zawierzyć Panu Bogu - to przyjąć prawdę, która
prowadzi do wolności.
Jednak nie jest łatwo
do końca zawierzyć. Przykładem jest Tomasz, zwany
"niedowiarkiem". Mimo świadectwa tych, którzy
widzieli Zmartwychwstałego, Tomasz oświadczył, ze
nie uwierzy jeśli "nie włoży palca w miejsce
gwoździ i ręki w miejsce przebitego boku" Chrystusa.
Tak silna była dla niego oczywistość śmierci Chrystusa,
że wydawało się czymś niemożliwym, by teraz żył. I
oto sam Bóg pozwala się odnaleźć. "Tomaszu, podnieś
rękę i włóż [ją] do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem,
lecz wierzącym!". Można powiedzieć, że Jezus
wyszedł naprzeciw oczekiwaniom Tomasza. Nie chciał,
bowiem, by ten pozostał w niewierze. Dał mu łaskę
wiary. Tomasz ma już pewność wiary: "Pan mój
i Bóg mój!"
Taka jest zawsze postawa
Pana Boga względem człowieka, który Go poszukuje.
W swoim nieskończonym miłosierdziu wyciąga ku człowiekowi
rękę: "nie bądź niedowiarkiem". Ze strony
człowieka konieczne jest otwarcie się na łaskę. Znamienne
jest to, że Tomasz był po ośmiu dniach wewnątrz domu,
do którego przyszedł Jezus. Gdyby go tam nie było,
trudno sobie wyobrazić, jak długo Tomasz pozostałby
w stanie niewiary. To jest takie bardzo ważne, by
być tam gdzie jest Jezus, gdzie można Go spotkać.
Tam, gdzie Jezus wyciąga rękę, by rozgrzeszyć i podać
siebie w Eucharystii.
W Niedzielę Miłosierdzia
Bożego trzeba gorąco dziękować Panu Bogu za łaskę
wiary i dar przebaczania naszych grzechów.
..::
wstecz ::..
|
|